24 september 2026
Je bent geen junior meer. Je kent het tempo, weet wat er van je wordt verwacht en hebt inmiddels genoeg ervaring om zaken grotendeels zelfstandig op te pakken. Collega’s vertrouwen op je oordeel, cliënten rekenen op je inzet en je begint steeds beter te voelen waar je goed in bent.
Toch merk je dat het niet meer helemaal vanzelf gaat. Misschien merk je dat je minder energie krijgt van je werk dan voorheen. Dat je vaker nadenkt over een overstap, zonder precies te weten waarnaartoe. Of dat je jezelf afvraagt of je nog wel op de juiste plek zit. De lastige vraag is dan: ligt het aan jou, aan het kantoor, aan je praktijk of aan de advocatuur zelf?
In de eerste jaren van je carrière is de richting vaak redelijk duidelijk. Je wilt leren, groeien, beter worden in je vak en laten zien dat je het aankunt. Er komt veel op je af, maar dat hoort er op dat moment ook bij. Je bent bezig met bouwen en het afronden van de beroepsopleiding en advocaat-stage.
Na een paar jaar verandert dat. Je hebt meer zicht op hoe het vak werkt en ziet scherper wat bij je past. Je merkt welke zaken je energie geven, welke manier van samenwerken je nodig hebt en welk type omgeving jou helpt om goed te functioneren. Daardoor worden je vragen ook persoonlijker.
Wil ik mij verder specialiseren? Past dit kantoor nog bij mijn manier van werken? Wil ik meer cliëntcontact, meer autonomie of juist meer begeleiding? En misschien wel de grootste vraag: zie ik mezelf dit over een aantal jaar nog doen?
Die twijfel is niet vreemd. Het betekent niet automatisch dat je verkeerd zit. Het betekent vooral dat je toe bent aan een bewuster gesprek over je richting.
Niet iedere twijfel gaat over het vak zelf. Soms houd je nog steeds van de inhoud, maar past de omgeving niet meer. Dat kan zitten in de cultuur van een kantoor, de manier van aansturen, de werkdruk of het gebrek aan perspectief.
We spreken regelmatig advocaat-medewerkers die op papier goed zitten. Mooi kantoor, sterke praktijk, goede zaken. Toch voelen ze dat ze niet helemaal tot hun recht komen. Ze krijgen weinig ruimte om zelf richting te geven aan hun ontwikkeling, missen een partner die echt meedenkt of merken dat er vooral wordt gekeken naar productie, terwijl hun ambitie breder is dan dat.
In zo’n situatie is de conclusie niet meteen dat je uit de advocatuur moet. Soms is een ander kantoor, een ander team of een andere partneromgeving genoeg om weer plezier en ruimte te ervaren. De inhoud kan nog steeds kloppen, terwijl de context niet meer past.
Het kan ook zijn dat de twijfel juist meer over je praktijk gaat. Misschien ben je ooit begonnen in een rechtsgebied omdat het logisch voelde, omdat daar een plek was of omdat je tijdens je studie dacht dat dit bij je zou passen. Na een paar jaar weet je pas echt hoe het dagelijkse werk eruitziet.
Misschien merk je dat je graag dichter op de business zit. Of dat je juist meer energie krijgt van procederen dan van adviseren. Misschien wil je inhoudelijk dieper, of juist breder betrokken zijn bij cliënten. Dat soort signalen zijn waardevol, omdat ze iets zeggen over de manier waarop jij je vak wilt uitoefenen.
Een medior hoeft daarin niet terug naar nul. Je hebt ervaring opgebouwd, vaardigheden ontwikkeld en inzicht gekregen in jezelf. De vraag is vooral hoe je die ervaring op een manier inzet die beter aansluit bij waar je naartoe wilt.
Natuurlijk kan de uitkomst ook zijn dat de advocatuur als omgeving niet meer goed voelt. Het declarabele urenmodel, de commerciële verwachtingen, de afhankelijkheid van partnerstructuren of de manier waarop succes wordt gemeten: het kan allemaal gaan knellen.
Een overstap naar het bedrijfsleven, NGO’s of de overheid kan dan aantrekkelijk zijn. Meer betrokkenheid bij één organisatie, meer zicht op besluitvorming en vaker een rol waarin juridisch advies onderdeel is van een bredere strategie. Voor sommige advocaten past dat uitstekend.
Maar ook hier is nuance belangrijk. In-house werken is geen rustigere versie van de advocatuur. Het is een andere manier van werken, met andere belangen, een ander tempo en vaak ook meer interne afstemming. Daarom helpt het om niet alleen te denken: waar wil ik weg? Maar vooral: waar wil ik naartoe?
Twijfel voelt vaak alsof er meteen een keuze gemaakt moet worden. Blijven of weggaan. Advocatuur of bedrijfsleven. Specialiseren of iets nieuws proberen. Maar meestal begint een goede stap niet met een besluit, maar met scherp krijgen wat er precies wringt.
Wanneer krijg je energie van je werk? Welke gesprekken stel je uit? Waar ben je op uitgekeken? Wat mis je in je huidige omgeving? En wat zou er moeten veranderen om weer perspectief te voelen?
Als je die vragen eerlijk beantwoordt, wordt de richting vaak vanzelf duidelijker. Soms ontdek je dat je op je plek zit, maar een beter gesprek intern nodig hebt. Soms blijkt dat een ander type kantoor veel beter past. En soms wordt helder dat je toe bent aan een bredere stap buiten de advocatuur.
Bij Van der Wel – Legal Group kijken we niet alleen naar vacatures. We kijken naar jou, je ervaring, je twijfels en het moment waarop je staat in je loopbaan. Juist als je nog niet precies weet wat je zoekt, kan een vertrouwelijk gesprek helpen om opties naast elkaar te leggen.
Twijfel hoeft geen haast te hebben. Maar het helpt wel om er woorden aan te geven. Zeker in de fase als advocaat-medewerker, waarin je niet meer alleen bezig bent met groeien, maar ook met kiezen.
Wil je eens sparren over wat je voelt, wat je mist en welke richtingen realistisch zijn? Neem dan contact met ons op.
